De ethiek en politiek van genen mijnen

Tegenwoordig zijn zelfs de meest afgelegen en extreme omgevingen niet meer veilig voor onze drang naar kennis. Heetwaterbronnen, zwavelpoelen, Antarctica, overal wordt gezocht naar organismen met unieke eigenschappen: het zogenaamde bioprospecting. Dat brengt een geheel nieuwe problematiek met zich mee. Al deze omgevingen bevatten veel genetische informatie met interessante eigenschappen voor bijvoorbeeld de farmaceutische en voedingsindustrie. Hierdoor loert het gevaar van een gold rush in deze toch al fragiele ecologische systemen. 

In dit project wordt de ethische en politieke vraagstukken van het probleem van bioprospecting onderzocht, aan de hand van de ontwikkelingen in het diepzeeonderzoek. De diepzee bevat de grootste ecologische systemen op aarde en omvat wellicht het grootste aantal nog niet ontdekte soorten. Er wordt onderzocht hoe de mogelijk conflicterende belangen tussen natuurbehoud en commercie zich in de toekomst gaan manifesteren. Een bijkomend probleem is de ligging van de onderzoekslocaties. Door de ligging in internationale wateren is de regelgeving over beschikbaarheid van de verkregen informatie en verdeling van de eventueel behaalde winsten onduidelijk. 

Uit historisch onderzoek, interviews en bezoeken aan instituten die zich bezig houden met bioprospecting volgt uiteindelijk een model met ethische overwegingen over dit vraagstuk. Dat kan als advies gebruikt worden gebruikt voor wet- en regelgeving door overheden. De diepzee dient ook als voorbeeld voor andere omgevingen. Publieksinteractie moet draagvlak voor duurzame ontwikkeling van natuurbehoud in dit soort extreme omgevingen stimuleren. 

Start project: december 2009